test

Sushi przebyło długą drogę, zanim stało się jednym z najpopularniejszych i najbardziej rozpoznawalnych dań świata. Mało kto wie, że będące eksportową marką Japonii sushi, powstało gdzieś w południowych regionach kontynentu azjatyckiego a nie na wyspach kraju kwitnącej wiśni. Nie jest do końca wiadome, gdzie dokładnie powstało pierwsze sushi. Przyjmuje się, że przywędrowało ono do Chin [...]

 

Sushi przebyło długą drogę, zanim stało się jednym z najpopularniejszych i najbardziej rozpoznawalnych dań świata. Mało kto wie, że będące eksportową marką Japonii sushi, powstało gdzieś w południowych regionach kontynentu azjatyckiego a nie na wyspach kraju kwitnącej wiśni. Nie jest do końca wiadome, gdzie dokładnie powstało pierwsze sushi. Przyjmuje się, że przywędrowało ono do Chin z jednego z krajów południowo zachodniej Azji.

 

Pierwsze sushi w niczym nie przypominało dania, które znamy dzisiaj. W wielu krajach południowej Azji które trudniły się rybołówstwem ogromnym problemem było przechowywanie ryb. Szybko traciły one świeżość w tych gorących regionach naszego globu, potrzebna była więc metoda konserwacji.
Okazało się, że solona ryba fermentująca wraz z ryżem nadaje się do spożycia nawet po roku. Jedzono tylko sfermentowane mięso ryby, ryż był odrzucany. Taka forma sushi nazwana została nare-zushi i rozpowszechniła się w wielu azjatyckich krajach.

 

Pierwszy raz nazwa sushi w Japonii pojawia się w VII wieku n.e. Sushi wymieniane jest jako forma rozliczenia podatkowego w dokumentach rządowych i nie wiadomo, co dokładnie ta nazwa wtedy oznaczała. Wiadome jest natomiast, że nare-zushi znane było Japończykom w XVIII wieku n.e.

 

Wraz z rozwojem handlu w Japonii, sushi stawało się coraz popularniejsze. Jednak długi czas jego przygotowania stawał się coraz większym problemem, starano się więc znaleźć sposoby na skrócenie czasu fermentacji.

 

W ciągu następnych kilkuset lat sushi powoli ewoluowało wraz ze zmieniającą się kulturą i kuchnią Japonii. Pojawiło się nama-nare, danie składające się z częściowo sfermentowanej ryby, jedzone wraz z ryżem, czas jego przygotowania znacznie się skrócił. W japońsko-portugalskim słowniku z 1603 roku znajdujemy wpis o namanrina sushi, co oznaczało częściowo-gotowe sushi.

 

W okresie Edo, gdy znany był już ocet ryżowy, zaczęto pomijać proces fermentacji. Za twórcę sushi uznawany jest Hanaya Yohei, który to na początku XIX wieku zaczął układać kawałki ryby na ręcznie uformowanym bloczku ryżu. Ryż, po ugotowaniu, mieszany był z octem, co miało imitować smak i zapach charakterystyczny dla nare-zushi. Tak powstało pierwsze nigiri-zushi, a czas jego przygotowania skrócił się do kilku sekund. Na ilustracji po prawej stronie widzimy stragan z sushi, sprzedawca przypuszczalnie zlepia w dłoniach bloczek ryżu, widzimy również jak sushi było prezentowane. Sushi stało się popularnym fast foodem, różniło się jednak znacznie od postaci w jakiej znamy je dzisiaj. Było większe, a serwowane w nim ryby były często marynowane w sosie sojowym, zasalane lub gotowane, by przedłużyć ich okres przydatności do spożycia. Surowa ryba w sushi nadal była rzadkością.

 

Jak możemy przeczytać w angielskiej Wikipedii, dopiero w XX wieku wynalezienie lodówek i zamrażarek pozwoliło na rozpowszechnienie sushi ze świeżych ryb na całym świecie.

Podziel się swoim komentarzem z innymi
Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.
Zamknij